Ogarnij Czas Present Simple

Witaj w kolejnym wpisie. Cieszę się, że ze mną jesteś. Dzisiaj na wokandę bierzemy Present Simple – najprostszy czas teraźniejszy. Jest to najprostszy czas nie tylko ze względu na nazwę (simple = prosty), ale również ze względu na formę, która w porównaniu np. z innymi angielskimi czasami ma stosunkowo mało dewiacji. Mimo, że nazywamy go czasem prostym, wcale nie umniejsza mu to w efektywności i częstotliwości występowania. Przeciwnie, jest to jeden z najczęściej używanych czasów, a na poziomie podstawowym i niższym średniozaawansowanym ratuje nasze cztery litery i pozwala się komunikować nawet jeśli nie ogarniamy zbyt dobrze innych form czasowych. Jeżeli uczyłaś/-łeś się wcześniej angielskiego to zaraz po czasowniku to be (być) na pewno wprowadzono Present Simple.

Aby zrozumieć jakikolwiek czas, musimy zrozumieć jego znaczenie i formę. Zacznijmny zatem od tego, dlaczego Present Simple jest taki użyteczny.

  • Wyobraź sobie, że spotykasz się ze znajomymi (zakładamy, że jest to rzecywistość przed lub popandemiczna i takie rzeczy są dozwolone 😊) i koleżanka pyta, jak żyjesz. U ciebie w sumie po staremu. Chodzisz do pracy, zajmujesz się dziećmi, ogarniasz dom, ćwiczysz, jak Ci się przypomni i znajdziesz czas, itp. Właśnie tego typu zdania, które opisują naszą codzienność i rutynowo, czy też regularnie wykonywane czynności, są wyrażane w Present Simple. I go to work every day. I look after my children. I take care of the house. I exercise when I remember or have time to do it.

Ważne!! Regularność nie oznacza powtarzalności każdego dnia. Jeśli robisz coś raz na tydzień, trzy razy w miesiącu, co kwartał, dwa razy w roku, czy raz na dwa lata, to również powinnaś skorzystać z tego czasy by o tym opowiedzieć.

I clean on Saturday. I visit my mother three times a month. I pay my gas bill every quarter. I go to the dentist twice a year. I have a skiing holiday every two years.

  • Wyobraź sobie teraz, że wyjaśniasz dziecku uniwersalne prawdy, czy też fakty, takie jak ‘Psy szczekają,’, ‘Muzeum otwiera się o 9.’, ‘Pielęgniarki opekują się chorymi w szpitalu’ czy ‘Woda wrze w 100°C.’ W takim wypadku również powinnaś użyć Present Simple. Dogs bark. The museum opens at 9. Nurses look after patients in hospitals. Water boils at 100°C.

  • W języku angielskim istnieje grupa czasowników, których zazwyczaj nie używamy w czasach ciągłych (continuous). Do grona tych czasowników zaliczamy czasowniki preferencji (love, hate, like, dislike, etc.), czasowniki wyrażające opinie, czy przekonania (think – w znaczeniu uważam, believe, etc.), a także czasowniki, które wykonują czynność, którą opisują (insist – nalegać, promise – obiecać/-ywać, suggest – sugerować, etc.). Dlatego właśnie jeżeli chcesz powiedzieć ‘Uwielbiam konie.’, ‘Nienawidzę sprzątać.’, ‘Uważam, że Donald Trump jest głupi.’, czy ‘Obiecuję, że się nie spóźnię.’ ponownie musisz skorzystać z czasu Present Simple. I love horses. I hate cleaning. I think Donald Trump is stupid. I promise I won’t be late.

  • Ostatnie znaczenie, o którym chcę jeszcze wspomnieć, to kiedy wykorzystujemy Present Simple do przyszłości. Say what? Jest to być może zaskakujące i myślisz sobie teraz, że jak to tak czas teraźniejszy do przyszłości. Otóż tak właśnie jest. Co więcej pokrywa się to idealnie z językiem polskim! Wyobraź sobie, że umawiasz się z kimś do kina i chcesz powiedzieć, że ‘Film zaczyna się o 20:00’ używasz tutaj czasu teraźniejszego (teraz się zaczyna), mimo że nie ma jeszcze godziny 20. W angielskim jest dokładnie tak samo. Jeżeli coś odbywa się według ustalonego programu godzinowego (program telewizyjny, rozkład jazdy, plan zajęć), to w takich wypadkach również używamy Present Simple. Stąd ‘The film starts at 8.’


No dobrze, wiemy już, kiedy używać Present Simple, ale jak ten czas wygląda? Podsumowanie znajdziesz poniżej.

W angielskim koniugacja (odmiana czasownika przez osoby) jest zredukowana. Niejednokrotnie wszystkie osoby wyglądają tak samo, dlatego tak ważne jest używanie zaimka osobowego (ja, ty, etc.), żeby Twój rozmówca wiedział, o kim mowa. W czasie Present Simple wszystkie osoby, oprócz 3. osoby liczby pojedynczej wyglądają tak samo. He/she/it zostały w tabeli wyróżnione kolorem, aby podkreślić różnice.


Formy twierdzące czasowników


Ogólna zasada polega na tym, że czasowniki w 3. osobie liczby pojedynczej otrzymują końcówkę -s. Końcówka może również czasem przybierać formę -es lub -ies. Zasady pisowni znajdziesz poniżej.

! Angielski jest specyficzny pod tym względem, że oprócz czasowników głównych, które niosą znaczenie, korzysta z czasowników pomcniczych. W czasie Present Simple mamy dwa czasowniki pomocnicze, które są używane do tworzenia form przeczących i pytań.

> Czasownik pomoczniczy DO łączy się z osobami I/you/we/they.

> Czasownik pomocniczy DOES łączy się z he/she/it.

Formy przeczące czasowników


Przeczenia powstają poprzez dodanie partykuły NOT do czasownika pomocniczego do or does, w zależnośći o której osobie mówimy:

DO + NOT = DON’T + czasownik

DOES + NOT = DOESN’T + czasownik


Stąd mamy:

I/you/we/they DON’T COOK, ale

He/she/it DOESN’T COOK.


Ważne!! Zauważ, że w przeczeniach czasownik główny nie posiada końcówki -s w trzeciej osobie. Ta literka sprytnie ukryła się w czasowniku DOES i nie ma potrzeby jej duplikować.


Tworzenie pytań


Czasowniki pomocnicze odgrywają kluczową rolę w tworzeniu pytań. Osoby, z którymi się łączą pozostają bez zmian. DO jest potrzebne do zadawania pytań o I/you/we/they a DOES do pytań o he/she/it.